Duchowni głoszący Słowo Boże na terenie Parafii E-A w Szczytnie













A. i P. Lazarowie

Ks. Adrian Lazar wraz małżonką Patrycją.




Ks. Witold Twardzik

Ks. Witold Twardzik.

Kazanie wygłoszone w Smoleńsku w trakcie nabożeństwa ekumenicznego w pierwszą rocznicę katastrofy smoleńskiej

Stoimy dziś na miejscu katastrofy, w której zginęli nasi najbliżsi. Złączeni jesteśmy w bólu, jaki wbija w nasze serca tragedia ich nagłego,nieoczekiwanego odejścia. Jest to miejsce, gdzie nasz ludzki ból, człowiecze zwątpienie maja prawo dojść do głosu. Tu, blisko wraku samolotu, nasza żałoba jest w sposób wyrazisty odczuwalna. Dlatego pełni smutku jesteśmy tu razem. Modlimy się wzajemnie za siebie, bo nikt z nas nie jest tak mocny, aby nie potrzebował drugiego. Potrzebujemy pocieszenia, wsparcia czy po prostu samej obecności drugiej osoby. Razem i osobno chcemy przedłożyć Bogu wszystko, co nas smuci i boli. Smutku nie da się ukryć. Cierpienia i bólu nie da się pogrzebać, z nim musimy sie uporać. „Nie skarżę sie, Panie mój, i cichnie serce: to, czego chciałem, stracone już, daj teraz mi siły, bym zniósł to czego nie chcę”. (Joseph v.Eichendorf).

Stanie na płycie tego lotniska, blisko miejsca katastrofy jest bardzo bolesne. Wszyscy jednak tego potrzebujemy. Potrzebujemy, by miłość, która nas łączyła za tymi, którzy tu zginęli, naszymi bliskimi, trwała nadal, wszak jak pisał apostoł Paweł: Miłość nigdy nie ustaje.
To miłość wyciska łzy. To miłość nie pozwala zapomnieć. To miłość nie pozwala umrzeć nadziei na ponowne spotkanie w domu Ojca. To wreszcie miłość jest w stanie podążyć tam, gdzie nie sięgają nasze ziemskie oczy. Miłość potrafi widzieć dalej, przeżywać głębiej, znosić więcej, bo miłość jest cierpliwa, wszystko znosi. Miłość nigdy nie ustaje. Jesteśmy tu, by wspomnieć naszych najbliższych: matki, ojców,małżonków, dzieci, naszych przyjaciół. Tych, którzy z nami dzielili powszedni chleb, byli naszymi radościami i nadziejami. Taka jest potrzeba naszych serc, by wspomnieć ich i podziękować Bogu za to, że nam ich dał, że nas przez nich rozmaicie ubogacał, że mogliśmy choć trochę, chwile, iść razem z nimi przez życie. Psalmista wyśpiewał: „Błogosław, duszo moja, Panu i wszystko, co we mnie, imieniu Jego świętemu! Błogosław, duszo moja, Panu i nie zapominaj wszystkich dobrodziejstw Jego” (Ps.103)
Nie zapominaj drogie dziecię: matki czy ojca: opieki, jaką otaczali cię przy stawianiu pierwszych kroków, ich bezsennych nocy podczas chorób, Nie zapominaj ich pomocy przy odrabianiu lekcji, gdy każdy poważny problem, jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki, stawał się błahostką, Nie zapominaj ich przytulań, uspokajającego głaskania, gdy świat walił się na głowę, Nie zapominaj ich rad jak żyć, by być prawdziwym człowiekiem.
Nie zapominaj żono, mężu swego małżonka: pierwszych wyznań miłości i jej trwania, pomocy w chwilach trudnych i chwilach zwątpienia, Nie zapominaj długich rozmów porządkujących sprawy, które zdawały się nierozwiązalne, planów, jakie snuliście na dalsze życie. Nie zapominaj.
Wszystkim nam brakuje naszych bliskich i przyjaciół, ich uśmiechów, dobrego słowa, wspólnych zabaw i przygód, a czasem sprzeczek, co do recepty na życie. Miniony czas, przeszłość odżywa w naszych wspomnieniach. Przeżyliśmy tak wiele, a zarazem tak mało wspólnych chwil. Zachowamy ich w pamięci, nie pozwolimy, by stało się z nimi to, o czym pisała Wisława Szymborska: „Umarłych wieczność dotąd trwa, dokąd pamięcią się im płaci. Chwiejna waluta. Nie ma dnia, by ktoś wieczności swej nie stracił”.
Wspominając naszych najbliższych, zastanawiając się nad zagadka życia i śmierci szukamy też nadziei i pociechy. Potrzebujemy pasterskiej troski naszego Zbawiciela, który o sobie mówi: Jam jest Dobry Pasterz. Dobry Pasterz życie swoje kładzie za owce. Jego ofiara na krzyżu, to Boży dar, który stabilizuje nasze niespokojne życie, wypełnia samotność. Potrzebujemy pasterskiej troski Jezusa, abyśmy pomimo bólu mogli wyznawać: dobroć i łaska towarzyszyć mi będą po wszystkie dni życia mego i zamieszkam w domu Pana przez długie dni. Bóg pamięta o nas nie tylko wtedy, kiedy nam się dobrze powodzi, ale także, gdy trzeba nam iść ciemną dolina. Nasze życie jest spoglądaniem w przyszłość. Wiara jest nie tylko ufnością pokładana w Bogu i posłuszeństwem Jego woli, jest również oczekiwaniem i pewnością tych rzeczy, które Bóg przyobiecał spełnić. Stad smutek nasz nie jest naznaczony utratą nadziei.
Apostoł Paweł przypomina nam: nie chcemy, abyście byli w niepewności co do tych, którzy zasnęli, abyście się nie smucili, jak drudzy, którzy nie mają nadziei. Albowiem jak wierzymy, że Jezus umarł i zmartwychwstał, tak też wierzymy, że Bóg przez Jezusa przywiedzie a nim tych, którzy zasnęli.

Smutno nam, ale wiemy, że w Jezusie Chrystusie śmierć naszych bliskich stała sie tylko snem. Zasnęli dla nas na ziemi na zawsze, ale Jezus Chrystus zbudzi ich ze snu śmierci do nowego życia. Zmartwychwstały Pan zapewnia nas przecież: Jam jest zmartwychwstanie i żywot, kto wierzy we mnie choćby i umarł żyć będzie, a kto żyje i wierzy we mnie nie umrze na wieki.

Na końcu nasze drogi życia nie stoi śmierć lecz życie. Ta wiara łzy nasze ociera.

Ks. Witold Twardzik




ks. Alfred Borski

10.01.2012 r. Wprowadzenie w urząd Rady Parafialnej

od lewej:
(I rząd) Ewelina Kaczyńska, Elżbieta Prusik, ks. Alfred Borski, bp. Rudolf Bażanowski, Ryszard Jerosz, Albert Kilimann,
(II rząd) Ewa Bohlmann, Adela Krzenzek, Anna Zyśk, Hubert Jasionowski.


bp.  Jerzy Samiec

Maj lub czewiec 2011 r.

od lewej: Joanna Różańska, Beata Samiec, bp Jerzy Samiec, Ewa Bohlman, Adela Krzenzek,
wyżej: Ryszard Jerosz, Reinhard Krzenzek, Horst Gollis, Wolfgang Kroll,
obok: Beata Tschirschnitz.


Alfred

Ks. prof. dr hab. Alfred Tschirschnitz



Ks Alfred Tschirschnitz

Maj 2005 r. Niedzielne spotkania Rady.

od lewej: Ryszard Jerosz, Horst Gollis, Joanna Różańska,Katarzyna Krzyżanowska, Wolfgang Kroll, Huber Jasionowski
stoi:ks. prof. dr hab. Alfred Tschirschnitz.


ks.senior Paweł Kubiczek

25.01.1986 r. Ks. senior Paweł Kubiczek



Konfirmacja 1964

Konfirmacja - 16.07.1964 r.

na pierwszym planie, od lewej: ks. Jan Gross, ks. dr Alfred Jagucki, ks. Henryk Ćmok


konfirmacja 1956 r

Konfirmacja - 1956 r

na pierwszym planie,od lewej:bp Karol Kotula, ks. dr Alfred Jagucki


bp. Karol Kotula

Konfirmacja - 1956 r

na pierwszym planie:bp Karol Kotula, ks. dr Alfred Jagucki.




Proboszczowie


Ks. Adrian Lazar – Proboszcz administrator od 18 sierpnia 2019 r. Wikariusz Parafii w Szczytnie od 18 listopada 2018 r. do 17 sierpnia 2019 r.

ks. Adrian Lazar

Urodził się 17 grudnia 1986 roku w Warszawie. Jego ojciec, Alfred był kierownikiem Ewangelickiego Domu Opieki „Tabita”, matka, Lidia jest emerytowaną księgową mieszkającą obecnie w Wiśle. Ma dwóch starszych braci, Andrzeja i Adama.

W 1997 roku kończy Szkołę Podstawową nr 1 w Konstancinie - Jeziornie. Kolejno uczęszcza do Gimnazjum nr 1 w Konstancinie – Jeziornie a następnie do Liceum ogólnokształcącego nr 38 w Warszawie o profilu językowym. Po maturze kontynuuje naukę w Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie na kierunku Teologia Ewangelicka. W 2010 roku broni pracę magisterską na temat: „Albert Schweitzer – jego życie i etyczne dzieło wobec współczesnego świata i człowieka”. W tym samym roku rozpoczyna studia na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie na kierunku Filozofia Chrześcijańska, ze specjalizacją etyka. W 2012 zdaje egzamin licencjacki, po czym rozpoczyna praktykę kandydacką na duchownego Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w Polsce.

Praktykę rozpoczyna w Parafii Ewangelicko-Augsburskiej w Piszu (08.2012-02.2013). Następnie kontynuuje w Parafii E-A w Wołczynie (02.2013-07.2013) i w Olsztynie/Olsztynku (07.2013-02.2018).

13 grudnia 2014 r. w Skoczowie, po zdaniu I egzaminu kościelnego zostaje ordynowany na duchownego i skierowany jako wikariusz Parafii E-A Olsztyn z siedzibą w Olsztynku. W kwietniu 2017 zostaje mianowany wikariuszem diecezjalnym diecezji Mazurskiej i delegowany do pracy duszpasterskiej w Parafii E-A Kętrzyn. Po zdaniu II egzaminu kościelnego zostaje delegowany do służby jako wikariusz w Parafii E-A w Szczytnie.

Jest żonaty od 2017 r. Żona Patrycja. W dniu 17 czerwca 2019 r. zostaje ojcem. Syn Nikodem.

Z dniem 19 sierpnia 2019 r. powołany na stanowisko proboszcza-administratora Parafii Ewangelicko - Augsburskiej w Szczytnie (Uchwała Konsystorza z dnia 26 czerwca 2019 r.).




Ks. Witold Twardzik – Proboszcz Parafii E-A w Pasymiu – administrator Parafii E-A w Szczytnie: od lipca 2011 r. do końca marca 2012 r. ; od stycznia 2013 r. do 31 sierpnia 2013 r ; od 18 listopada 2018 r. do 17 sierpnia 2019 r.

Witold Twardzik

Urodził się 18 stycznia 1964 r. w Świdnicy. Ukończył teologię ewangelicką na Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie. Ordynowany w dniu 30 października 1988 r. Z dniem ordynacji przybył w 1988 r. na Mazury. Został wikariuszem Parafii Ewangelicko-Augsburskiej w Pasymiu. Dnia 1 kwietnia 1992 r. został tu mianowany administratorem parafii. W 1996 r. został wybrany na stanowisko proboszcza. W latach 1992-2001 był duszpasterzem młodzieżowym Diecezji Mazurskiej.

Od początku pracy kościelnej w Pasymiu oprócz opieki duszpasterskiej zajmuje się naprawami i konserwacją zabytkowego kościoła. Jako miłośnik muzyki organowej (sam gra na tym instrumencie), zajął się też renowacją zabytkowych organów, zapraszając do Pasymia dyrygenta, organistę i kompozytora muzyki kościelnej prof. Oskara Gottlieba Blarra z Dusseldorfu, który swoim autorytetem wspierał jego starania o odbudowę organów w kościele ewangelickim w Pasymiu ze środków Fundacji Współpracy Polsko-Niemieckiej i pierwszy dokonał uroczystej inauguracji tego instrumentu w roku 1998.

W 1999 r. ks. Witold Twardzik zainicjował i organizuje nadal Festiwal Muzyki Organowej i Kameralnej, zapraszając znanych wykonawców z kraju i z zagranicy. Na diecezjalnym zjeździe chórów. który odbył się w Pasymiu, grą na organach zadebiutowała córka duchownego, nastoletnia Klaudia Twardzik, uczennica szkoły muzycznej w Olsztynie.

W 2009 r., po 40 latach milczenia, dzięki inicjatywie i zaangażowaniu ks. Witolda zabrzmiały w sobotę 16 maja także organy w kościele w Dźwierzutach Z tej okazji odprawione zostało uroczyste nabożeństwo z udziałem zwierzchnika diecezji mazurskiej księdza biskupa Rudolfa Bażanowskiego. Dokonano też rekonsekracji organów. W swoim kazaniu biskup akcentował znaczenie muzyki w życiu wspólnoty oraz apelował, by odnowiony instrument jak najpełniej służył wiernym. - To wspaniały, cenny klejnot, z którego trzeba korzystać - podkreślał biskup.
Po renowacji kościoła, w tym zabytkowego ołtarza i ambony, w kościele w Dżwierzutach znów mogą odbywać się nabożeństwa.

Jednym z celów organizacji koncertów jest upowszechnianie kultury oraz promowanie regonu mazurskiego. Zauroczony pięknem mazurskiej ziemi współczesny kompozytor i organista Ulrich Rasche z Düsseldorfu, skomponował kilka dzieł poświęconych naszemu regionowi. Zabrzmiały one również w kościele w Dżwierzutach podczas rekonsekracji organów.
„Pasymskie Koncerty Muzyki Organowej i Kameralnej” na stałe zapisały się w kalendarzu imprez kulturalnych powiatu szczycieńskiego.
W 2012 r. ks. Witold Twardzik został uhonorowany przez Starostę Szczycieńskiego statuetką „Juranda” za organizację Pasymskich Koncertów Muzyki Organowej i Kameralnej.

Jurandy

Podczas uroczystości wręczania statuetek Juranda w 2012 r.

Ponadto ks. Witold został uhonorowany:
- nagrodą Marszałka Województwa Warmińsko-Mazurskiego za działalność kulturalną - 2001 r.,
- odznaczony honorową odznaką Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego - Zasłużony dla Kultury Polskie – 2010 r.,
- odznaczony srebrna odznaką honorową za działalność na rzecz porozumienia i pojednania przyznana przez Zrzeszenie Byłych Mieszkańców Powiatu Szczytno w dawnych Prusach Wschodnich – 2011 r..

Ks. Witold Twardzik jest jednym z założycieli i prezesem Stowarzyszenia Miłośników Ziemi Pasymskiej "Kalwa". Dzięki intensywnej działalności tego stowarzyszenia, parafia zacieśnia współpracę z placówkami oświatowymi, samorządem lokalnym i młodzieżą szkolną. Wszyscy spotykają się wspólnie na imprezach organizowanych w Pasymiu i Dźwierzutach.
W okresie od sierpnia 2011 r. do 31 marca 2012 r. administrator naszej Parafii po śmierci śp. Ks. Prof. Dr hab. Alfreda Tschirschnitza.

W trakcie uroczystego nabożeństwa w dniu 31 marca 2012 r. wprowadzającego w urząd ks. Szymona Czembora Rada Parafialna podziękowała ks. Witoldowi Twardzikowi z Pasymia za administrowanie Parafią w Szczytnie

31.03.2012

31.03.2012 r. W trakcie wprowadzania w urząd ks. Szymona Czembora




Ks.Alfred Borski - Duszpasterz Parafii od 1 września 2013 do 11 listopada 2018 r.

Alfred Borski

Urodził się 29.07.1963 r. w Pszczynie, gdzie w 1984 roku kończy Technikum Samochodowe uzyskując równoczeście świadectwo dojrzałości. W tym samym roku rozpoczyna studia w Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie. Z dniem 1.11.1990 r. zostaje skierowany przez ówczesnego biskupa Kościoła ks. Janusza Narzyńskiego na praktykę do Cieszyna.
Ordynowany 26.07.1992 r. w Mikołowie przez ks. bpa Jana Szarka. Z dniem ordynacji zostaje wikariuszem w Cieszynie.
W roku 1992 powołuje do życia Informator Parafialny, który od samego początku (do września 2002 r.) docierał do 3300 rodzin ewangelickich w cieszyńskiej parafii.
Od 1997 powołuje do życia ogólnopolską Gazetę Ewangelicką, która była wydawana do końca roku 2002 w nakładzie 5300-5500 egzemplarzy.
W latach 2000 - 2002 Ogólnopolski Duszpasterz Młodzieży.
Od 1.09.2002 przeniesiony przez ówczesnego biskupa Kościoła Janusza Jaguckiego do parafii we Włocławku, Lipnie i Rypinie.
Od 1.07.2003 r. do 27.08.2013 mieszka w Niemczech (Lippstadt), gdzie we wrześniu 2012 r. kończy informatykę w BiB International College w Paderborn.
Od 1.09.2013 obejmuje Parafię Ewangelicką w Szczytnie.
Pod koniec listopada tegoż roku powołał do istnienia Chór „Cantabo”, który dziś jest znany nie tylko w naszym powiecie, ale też w Polsce i poza jej granicami. To rozpoznawalna wizytówka kultury ze Szczytna.
Od września 2014 r. ks. Alfred redagował i wydawał pismo parafialne ,”Nasz Informator”. Jest bardzo aktywnym człowiekiem dialogu pomiędzy kulturami. Chór „Cantabo” koncertuje również w kościołach katolickich, jest żywo obecny podczas festiwali kultur i międzynarodowych koncertów.
Był żonaty z Lucyną z domu Hoffmann, która zmarła w 2008 roku. W małżeństwie tym urodziło się troje dzieci: Daniel, Estera i Klaudia.
Obecnie ks. Alfred Borski jest żonaty z Agnieszką, z domu Wala i ma syna Adama. 18 listopada 2018 r. został wprowadzony w urząd Proboszcza Parafii E-A w Skoczowie.




Ks.Szymon Czembor - Proboszcz Parafii od 31 marca 2012 r.

Szymon Czembor

Urodził się w 1970 r. w Tomaszowie Mazowieckim. Po ukończeniu Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie został ordynowany dnia 6 listopada 1994 r. w Ustroniu.
W latach 1994-1996 wikariusz w Ustroniu a następnie w latach 1996-1998 wikariusz Parafii Św. Trójcy w Warszawie.
Przez rok przebywał w Kanadzie, gdzie pomagał w posłudze duszpasterskiej w Polskim Kościele Ewangelicko – Augsburskim św. Jana w Toronto.
Od 1998 r. wikariusz a następnie od roku 2000 proboszcz Parafii E-A w Tarnowskich Górach.
W latach 2002-2012 administruje również Parafią Laryszów. W roku 2008 administrował także Parafią Bytom-Miechowice. Od 2003 r. żonaty z Karoliną z d. Żyła.
19 grudnia 2011 r. Zgromadzenie Parafialne Parafii E-A w Szczytnie wybiera ks. Sz. Czembora na proboszcza swej Parafii.
W styczniu 2013 r. rezygnuje z pracy w Parafii w Szczytnie i zostaje skierowany do Parafii E-A w Wieluniu.




Ks. prof. dr hab. Alfred Tschirschnitz - Proboszcz Parafii od 1 maja 1991 do 18 lipca 2011 r.

[Rozmiar: 6154 bajtów]

Ks. prof. dr hab. Alfred Tschirschnitz urodził się 10 marca 1948 r. w Warszawie. Jako młody chłopak zainteresował się starożytnością i chciał studiować archeologię. Choć nie dostał się na wymarzone studia, przez rok jako wolny słuchacz uczestniczył w wykładach prof. Kazimierza Michałowskiego. Pod wpływem ks. Karola Messerschmitta zdecydował się na studia w Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej, zachęcony możliwością poznawania języków biblijnych, zwłaszcza hebrajskiego. Pierwsza miłość do starożytnego Egiptu nigdy w Nim nie wygasła (potrafił czytać i pisać hieroglify), stał się także cenionym znawcą języków biblijnych.
Ukończył Chrześcijańską Akademię Teologiczną w Warszawie.
Po ordynacji w dniu 3 grudnia 1972r. zostaje skierowany do pracy duszpasterskiej na Mazury - jako wikariusz w Parafii w Ostródzie, a następnie w roku 1984 zostaje wybrany Proboszczem tej Parafii.
Po przejściu ks. sen. Pawła Kubiczka na emeryturę i ogłoszeniu przez Konsystorz wakatu w Parafii E-A w Szczytnie zgłasza swoją kandydaturę na Proboszcza w Szczytnie. Zgromadzenie Parafialne w dniu 1 maja 1991 r. wybiera Ks. A. Tschirschnitza na Proboszcza Parafii.


ks. Alfred

Przy wejściu do plebanii



2005 r.

W 2005 r. otrzymuje z rąk Starosty Szczycieńskiego honorową statuetkę Juranda.


Równolegle z pracą duszpasterską zajmował się praca naukową. Był adiunktem Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie ze specjalizacją biblista - Stary Testament.
W styczniu 1988 roku obronił rozprawę doktorską, zaś w listopadzie 2008 roku otrzymał nominację na stanowisko profesora nadzwyczajnego ChAT. 14 kwietnia 2011 roku, trzy miesiące przed śmiercią, zdał kolokwium habilitacyjne na podstawie pracy "Kult Baala i Aszery" w tekstach Starego Testamentu. Studium historyczno-teologiczne. Miał tak wiele planów na przyszłość – m.in. chciał wydać drugie, rozszerzone i poprawione, wydanie Był również wybitnym znawcą języków starożytnych: hebrajskiego, aramejskiego, greckiego, łacińskiego i staro - egipskiego.


wykładowca

Wykładowca na ChAT


W roku 1995 na mocy uchwały przyjętej przez Komitet Krajowy Towarzystwa Biblijnego w Polsce powołano do życia Międzynarodowy Zespół Tłumaczy, w skład którego weszli oficjalni przedstawiciele Kościołów zrzeszonych w Polskiej Radzie Ekumenicznej. Zadaniem tego zespołu jest przygotowanie ekumenicznego przekładu Pisma Świętego. W roku 2001 ukazało się ekumeniczne wydanie Nowego Testamentu oraz Księgi Psalmów.
Księga Psalmów zostało w całości przetłumaczona z języka hebrajskiego przez ks. prof. dr hab. Alfreda Tschirscnitza. W przygotowaniu do druku jest ekumeniczny przekład Starego Testamentu. Ks. prof. dr hab. Alfred Tschirschnitz był autorem tłumaczeń Ksiąg: Rodzaju, Wyjścia, Powtórzonego Prawa, Jozuego, Sędziów, 1 i 2 Królewskiej, Estery, Izajasza oraz Dwunastu Proroków Mniejszych (Ozeasza, Joela, Amosa, Abdiasza. Jonasza, Micheasza, Nahuma, Habakuka, Sofoniasza, Aggeusza, Zachariasza, Malachiasza).

Umiera 18 lipca 2011 r. Spoczął na cmentarzu komunalnym w Szczytnie przy ul. Mazurskiej, obok swojej mamy.

- praca duszpasterska = galeria>>>>>>




1970 - 1991 Ks. Paweł Kubiczek

[Rozmiar: 6096 bajtów]

Ks. Paweł Kubiczek urodził w dniu 19 grudnia 1925 na Zaolziu (Republika Czeska) Przed wojną uczęszczał do szkoły średniej w Trzyńcu. Wybuch II wojny światowej przerywa naukę. W czasie okupacji pomaga matce prowadzić gospodarstwo rolne, a później pracuje jako pracownik fizyczny w hucie szkła.
Po zakończeniu wojny rozpoczyna naukę w liceum pedagogicznym. Szkołę średnią kończy w roku 1948 i w tym samym roku rozpoczyna studia na Wydziale Teologii Ewangelickiej Uniwersytetu Warszawskiego.
Po uzyskaniu dyplomu zostaje skierowany do pracy na Mazury do Szczytna.
Po krótkim okresie pracy na Mazurach zostaje ordynowany w 1952 r.
Wybranką jego serca zostaje Mazurka Ruth Bank.
Całe swoje dorosłe życie poświęcił pracy duszpasterskiej na Mazurach: Szczytno, Księży Lasek, Ostróda, Olsztyn, Ryn, Szczytno.
W lutym roku 1966 zostaje wybrany seniorem Diecezji Mazurskiej, które to zaszczytne i odpowiedzialne stanowisko pełni do roku 1991.
W roku 1970 zostaje wybrany Proboszczem Parafii w Szczytnie. Kieruje tą Parafią do roku 1991, kiedy to przechodzi na emeryturę.
Umiera w Essen w nocy z 18 na 19 października 2001 r.


WSPOMNIENIE

Ks. senior Paweł Kubiczek był nie tylko proboszczem. Ale przede wszystkim „prawdziwym człowiekiem”. Zawsze otwarty, chętny do rozmów z wszystkimi, niezależnie od wieku, pochodzenia, czy wyznania. Był to człowiek spokojny, bez konfliktowy, nie wchodził nikomu w drogę. Skory do żartów, pogodnego usposobienia, o pozytywnym nastawieniu do ludzi. Miał zwyczaj składania życzeń swoim parafianom z okazji ich urodzin. Z ojcowską troską dbał o swój zbór. W każdej wolnej chwili odwiedzał ich prywatnie, znał każdego. Docierał nawet do najbardziej oddalonych miejsc. Lubił spacerować po mieście, z daleka witał, zatrzymywał się, aby pogawędzić. Był znaną osobą w Szczytnie, szanowany przez mieszkańców - także innych wyznań.
         Myślimy,że bardzo dobrze czuł się na ziemi mazurskiej, tak jak gdyby  tu się urodził. Był związany z tą ziemią - znał Mazurów, ich zwyczaje i tradycje. Przebywając w Niemczech – tęsknił za rodzinnymi stronami, ponieważ nigdy nie przerwał swoich kontaktów. Przeciwnie, pragnął zawsze jak najwięcej dowiedzieć  się o swoich parafianach, przy każdej  zdarzającej się okazji.
         Ksiądz senior Paweł Kubiczek pozostanie w naszej pamięci jako  bardzo duży autorytet moralny – duszpasterz i z motywów osobistych – PRZYJACIEL.

W Świątyni Pana zamieszka Ten,kto nienagannie źyje,

czyni sprawiedliwość i w sercu swoim zachowuje prawdę.

(Księga Psalmów 15.2)

Maria i Ryszard Jerosz




1964 - 1970 ks. Henryk Ćmok

cmok

Ks. Henryk Ćmok urodził się 24 sierpnia 1932 r we Wieszczętach.
Ordynowany 14 kwietnia 1957 r w Nidzicy.
Do roku 1960 jest wikariuszem a następnie Proboszczem Parafii E-A w Wielbarku.
Jesienią 1963 r. zostaje administratorem Parafii w Szczytnie, gdzie 19 stycznia 1964 wybrany zostaje Proboszczem. Instalacja nastąpiła w dniu 15 września 1964 r.
W latach 1966 - 1967 jest konseniorem Diecezji Mazurskiej.
Typ pracownika ewangelizacyjnego.
Ożeniony z Ireną z d. Kendziora. Dwie córki: Ewa i Renata.
W styczniu 1970 wyjeżdża do Niemiec. Obejmuje Parafię w Ennepetal w Północnej Nadrenii Westfalii, którą prowadzi do emerytury.
Umiera w dniu 1 listopada 2007 r.




1951 - 1963 Ks. dr Alfred Jagucki

Ks. dr. Alfred Jagucki

Ks. Dr Alfred Jagucki urodził się 21 marca 1914 r. w Kramnikach koło Wiżajn na Suwalszczyźnie.
Ukończył gimnazjum w Suwałkach a następnie studia wyższe na Uniwersytecie Warszawskim.
Ordynowany w roku 1938 w Warszawie przez ks. bp Juliusza Burschego , został skierowany do Polskiej Parafii Ewangelickiej w Łodzi. Stamtąd w lipcu 1939 r. został przeniesiony do pracy w rodzinnych stronach - do dwujęzycznej parafii w Wiżajnach.
Od sierpnia 1940 do końca wojny ukrywał się przed gestapo - w wermachcie, gdzie był sanitariuszem i tłumaczem wojskowym.

W październiku roku 1945 podejmuje pracę duszpasterską na Mazurach, najpierw w Sorkwitach, a następnie od roku 1951 w Szczytnie.
3 października 1958 zostaje powołany na stanowisko najpierw p.o. a w pół roku później seniora Diecezji Mazurskiej, którą to funkcję pełnił do roku 1963.
W roku 1963, rozgoryczony wyjazdami Mazurów "za Odrę", rezygnuje z pracy duszpasterskiej w Szczytnie i przenosi się na Śląsk Cieszyński, gdzie zostaje Proboszczem Parafii Ewangelicko-Augsburskiego w Cieszynie.
W styczniu 1967 roku biskup Andrzej Wantuła mianował go duszpasterzem Diakonatu w Dzięgelowie i tam, w Domu Opieki "Emaus", po przejściu na emeryturę w roku 1984, zamieszkał.

Zaliczał się do liderów ruchu ewangelizacyjno - misyjnego. Był członkiem Synodu Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w Polsce oraz radcą Rady Synodalnej.
W 1964 roku, na podstawie rozprawy " Pochodzenie wszechświata, życia i człowieka w ujęciu biblijnym i przyrodniczym" Chrześcijańska Akademia Teologiczna w Warszawie nadała ks. Alfredowi Jaguckiemu stopień doktora teologii.
Autor książek i artykułów teologicznych; cieszył się uznaniem jako kaznodzieja i zwolennik ekumenizmu.
Umiera w dniu 28 czerwca 2004 r. w Dzięgielowie koło Cieszyna.




1945 - 1951 Ks. Jerzy Sachs

sachs

Ks. Jerzy Sachs urodził się 24 marca 1911 roku w Stawiszynie. Uczęszczał do gimnazjum w Turku. Studia teologiczne ukończył na Uniwersytecie Warszawskim.
Ordynowany w Warszawie 27 lutego 1938 roku i równocześnie mianowany wikariuszem w Łodzi. Na tym stanowisku pozostawał do chwili aresztowania przez hitlerowców w dniu 11 grudnia 1939 roku. Po zwolnieniu, w dniu 25 maja 1940 roku wyjeżdża do Warszawy. Uczy w Gimnazjum im. Anny Wazówny i wyręcza w czynnościach duszpasterskich ks. radcę A. Lotha.

Po wyzwoleniu wraca do pracy duszpasterskiej. Najpierw w Łodzi jako administrator parafii Św. Trójcy, gdzie bierze udział w odbudowywaniu i restytuowaniu zniszczonych parafii ewangelickich, m..in. w Radogoszczy, Zgierzu, Ozorkowie i Łęczycy.
W listopadzie 1945 roku wyjeżdża na Mazury z nominacją na administratora parafii w powiecie szczycieńskim z siedzibą w Szczytnie.
W roku 1951, po wyjściu z więzienia opuszcza Szczytno, przenosi się do Kalisza, gdzie zostaje wybrany na proboszcza parafii. Jednocześnie jest administratorem parafii w Turku i Stawiszynie.
Od 1960 roku jest również administratorem parafii w Poznaniu a od stycznia 1962 - parafii w Ostrowie Wlkp..

Umiera w dniu 4 stycznia 1977 r



Duchowni głoszący Słowo Boże na terenie obecnej Parafii


Od marca do lipca 2011 r. w czasie choroby ks. prof. dra Alfreda Tschirschnitza

nabożeństwa w naszym kościele odprawiane były przez:
Ks. Bp. Jerzego Samca - Zwierzchnika Kościoła E-A w RP,
Ks. Bp. Rudolfa Bażanowskiego - Zwierzchnika Diecezji Mazurskiej,
Ks. Krzysztofa Mutschmanna - Radcę Duchownego Diecezji Mazurskiej - Proboszcza Parafii w Sorkwtach,
Ks. Franciszka Czudka - emerytowanego Proboszcza Parafii w Mikołajkach,
Ks. Wojciecha Prackiego - asystenta Biskupa Kościoła - Rzecznika Prasowego Kościoła
mgr teol. Beatę Tschirschnitz




mgr teol.Beata Tschirschnitz


Beata Tschirschnitz

Beata Tschirschnitz, z d. Ryba, urodziła się 20 marca 1948 r. w Cieszynie. Po ukończeniu liceum ogólnokształcącego studiowała filologię polską w Studium Nauczycielskim w Cieszynie. Ukończyła je pracą dyplomową nt. „Urody życia” Stefana Żeromskiego (szkic monograficzny). Następnie w latach 1968-73 studiowała w Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej. Ukończyła je otrzymaniem magisterium i pracą magisterska, która obejmowała życie i ideały wychowawcze Jana Amosa Komeńskiego. W tym samym roku wyszła za mąż za ks. prof. Alfreda Tschirschnitz, z którym przeżyła 38 lat.
Po zamieszkaniu w Ostródzie rozpoczęła pracę w parafii jako katechetka. W 1991 roku przeniosła się razem z mężem do Szczytna, gdzie kontynuowała pracę katechetki. Oprócz lekcji religii prowadziła szkółki niedzielne, godziny biblijne, zebrania młodzieżowe, dbała o czystość i estetykę zarówno kościoła jak i innych pomieszczeń parafialnych i ogrodu. Odprawiała również nabożeństwa czytane zastępując męża podczas jego choroby. W 2012 roku przeszła na emeryturę.




ks. Pavlo Shvarts

Pavlo Shvarts

Ks. Pavlo Shvarts (obywatel Ukrainy) - odbywał praktykę kandydacką w Szczytnie w dniach 1.09.2011 r. – 21.03.2012 r.. Urodził się w dniu 25 lipca 1982 r. w Łucku na Zachodniej Ukrainie. Szkołę średnią ukończył w 1999 r.. W latach 2000 – 2001 odbywał służbę wojskową. W 2004 r. ukończył studia licencjackie w Łucku na kierunku „Informatyka” a w 2006 r. Szkołę Biblijną w Dzięgielowie, następnie studiował teologię ewangelicką na Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie, którą ukończył w 2011 r. . Od września 2012 r. rozpoczął służbę na Wschodniej Ukrainie w Charkowie i trzech filiałach w Niemieckim Ewangelicko Luterańskim Kościele Ukrainy.
Żonaty od 2008 r. Żona Agata, mazurska spod Mrągowa, ukończyła pedagogikę wczesnoszkolną i przedszkolną na Uniwersytecie Warszawskim oraz teologię w zakresie religii na Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie.

W trakcie uroczystego nabożeństwa w dniu 31 marca 2012 r. wprowadzającego w urząd ks. Szymona Czembora Rada Parafialna podziękowała mgr teol. Pavlowi Shvarts za pracę w Parafii. W ramach praktyki kandydackiej pomagał Proboszczowi-Administratorowi ks. Witoldowi Twardzikowi w posłudze duszpasterskiej w naszej Parafii.
9 października 2018 r podczas posiedzenia Synodu Niemieckiego Kościoła Ewangelicko-Luterańskiego Ukrainy (DELKU) delegaci zatwierdzili zmianę dotychczasowych władz Kościoła, w wyniku czego bp Serge Maschewski został pozbawiony urzędu ze skutkiem natychmiastowym. Tymczasowym zwierzchnikiem DELKU z tytułem biskupa-wizytatora został wybrany na rok proboszcz parafii w Charkowie i dyrektor Diakonii Ukraińskiej ks. Pavlo Shvarts.

Ks. Pavlo Shvarts

31.03.2012r. Pożegnanie ks.Pavlo Shvarts




Ks. Henryk Szreder

ks. Henryk Szreder

Ks. Henryk Szreder urodził się w dniu 5 maja 1916 w Warszawie. Po ukończeniu szkoły podstawowej i zawodowej zmuszony jest podjąć pracę, aby pomóc w utrzymaniu licznej rodziny. Następnie wstępuje do szkoły misyjnej. Naukę przerywa powołanie do wojska w roku 1938. Zostaje wcielony do I dywizji pociągów pancernych. Bierze czynny udział w obronie Warszawy, za co jest pośmiertnie odznaczony medalem Za obronę Ojczyzny w 1939 roku. Internowany w 1939r i wywieziony na Węgry. W 1941 r. powraca nielegalnie do kraju. Osiedla się w Toruniu.

Po wojnie postanawia się całkowicie poświęcić pracy w Kościele Ewangelickim. W dniu 9 listopada 1952 r. zostaje ordynowany a następnie skierowany do pracy na Mazurach. Najpierw pracuje w Klonie a następnie jest Proboszczem Parafii w Rozogach. W roku 1972 obejmuje administrację Parafii w Pasymiu, gdzie do końca swoich dni pozostaje jej Proboszczem.

Umiera w dniu 2 kwietnia 1985 r. w Pasymiu.




Ks.Otton Jaworski

Ks. Otton Jaworski urodził się 19 października 1934 r.
Ordynowany 25 maja ????? r. w Bielsku. Do roku 1964 był wikariusz w Rańsku a od 1964 r. administratorem w Ełku. Organizował tam nauczanie kościelne systemem korespondencyjnym. W grudniu 1970 r. wyjeżdża do Niemiec. Ożeniony z Elżbietą z d. Jeromin, dwie córki




Ks. Jan Krzywoń

Jan Krzywoń

Ks. Jan Krzywoń urodził się 27 maja 1940 r.
Ordynowany 14.10.1962 r. w Warszawie. Do sierpnia 1961 r. był wikariuszem diecezjalnym w Świętajnie.
Z dniem 1 września 1965 objął administrację parafii w Mrągowie, gdzie w dniu 16 czerwca 1968 r. wybrany zostaje Proboszczem a 13 października tego roku instalowany.
W latach 1968 - 1972 był Duszpasterzem młodzieżowym Diecezji Mazurskiej. 1 września 1980 r. przechodzi na rentę.
We wrześniu 1981 r. wyjeżdża do RFN.
Ożeniony z Margot z d. Zyrkiel. Dzieci: Renata, Elżbieta i syn Adam.




Ks. Edmund Schmidt

Ks. Edmund Schmidt urodził się 29 września 1940 r.w Piszu.
Ordynowany 10.10.1965 r. w Warszawie. Do kwietnia 1967 r. był wikariuszem w Szczytnie, a od maja 1967 wikariuszem w Ukcie, gdzie od 1 czerwca 1967 r. był administratorem.
Z dniem 1 lipca 1970 r. objął administrację parafii w Ostródzie. Od sierpnia 1971 r. przebywa w RFN. Żonaty, 3 dzieci.




Diakon Emilia Grochal

Diakon Emilia Grochal z d. Pilich (była żona ks. Wiesława Grochala). Urodziła się 12 października 1939 r. w Wiśle
Wprowadzona w urząd 15 grudnia 1963r. W roku szkolnym 1961/62 była katechetką w Szczytnie,a w latach 1962-1966 w Nawiadach, a następnie w latach 1966 - 1976 w Bytomiu.




Ks. Edward Schendel

Szendel


Fragment zdjęcia z Konfirmacji w dniu 20 maja 1951 r. w Spychowie (Pupy)zamieszczonego w "Ortelsburger Heimatbote 2000". W podpisie widnieje nazwisko "ks. Schendel".
W Kaledarzu Ewangelickim z 1965 r. znalazłem wspomnienie: "Śp. ks. Edward Szendel ur. 1 maja 1895 r. Uczęszczał do gimnazjum w Gostyninie, po czym ukończył seminarium misyjne. Od 1917 r. pracował w parafii w Łodzi, od 1922 r. był kierownikiem i wykładowcą Szkoły Ewangelistów w Zgierzu. W 1935 r. bp Juliusz Bursche powierzył mu kierownictwo Bursy Teologów Ewangelickich w Warszawie. Na tym stanowisku pozostał do wybuchu wojny w 1939 r. Wtedy wraz z bp. Burschem był aresztowany przez gestapo w Lublinie i przewieziony do więzienia w Radomiu. W kwietniu 1940 r. przewieziono go do więzienia w Łodzi, a stąd do obozu koncentracyjnego w Oranienburgu - Sachsenhausen, potem zaś do obozu w Dachau. Po wojnie śp. ks. Szendel objął parafię w Ukcie na Mazurach, od 1954 r. zaś parafię w Zduńskiej Woli, początkowo jako administrator, po roku jako wybrany proboszcz."
[W tym wspomnieniu, zamieszczonym w “Kalendarzu Ewangelickim 1965”, nie podano daty śmierci. Najprawdopodobniej nastąpiła rok czy dwa wcześniej.]






Ks. Rudolf Toruń

ks. Torun

Fragment zdjęcia z Konfirmacji w dniu 26 czerwca 1960 r. w Jerutkach zamieszczonego w "Ortelsburger Heimatbote 2000". W podpisie widnieje nazwisko "ks. Torun". Ordynowany 14 kwietnia 1957 r.. Od 15.07.1957 r. do 31.10.1962 r. pracuje w Nidzicy, Bartoszycach i Świętajnie.












Okres przed rokiem 1945

Duchowni z lat 1525-1945.

W roku 1910 Parafia w Szczytnie liczyła 9684 wiernych i obejmowała:
miasto Szczytno - (4553 wiernych), Beutnerdorf (Bartna Strona) - (2760), Achoden (Ochódno) - (89), Eichtal (Dębówko) - (55), Freudenberg (Radosna Góra- kolonia Sedańsk) - (16), Hamerrudau (Rudka) - (22), Hausmühle (Młynisko) - (24), Kaspersguth (Kaspry) - (5), Corpellen (Koropele) - (107), Lehmanen (Lemany) - (255), Maldanietz (Małdaniec) - (219), Prussowoborrek (Prusowy Borek) - (184, Reusswalde(?) - (61), Rohmanen (Romany) - (589), Schodmack (Siódmak) - (98), Seedanzig (Sedańsk) - (185), Ulonksofen (Piece) - (57), Waldpusch (Wałpusz) - (39), Worfengrund (Czarkowy Grąd) - (81), Saloncken (Zielonken - Zielonka) - (189).

 

1931-1945           Ernst Rudolf Stern

                                         1935 – 1945 Albert Alexander Adolf Kossman (III Proboszcz)

                                         1932 – 1935 Heinrich Will (III Proboszcz)

1923-1930           Kurt Wilhelm Hugo Korn

                                         1923-1945  Erich Eduard Schneider (II Proboszcz)

                                         1922-1923 R.F. Rahnemfürer

1903-1922           Carl Michael Otto Mensing

                                        1896-1919 Paul Walter Brzezinski (II Proboszcz)

1868-1903           dr Karl August Bercio

                                        1892-1896 Hugo Otto Bucholz (II Proboszcz)

                                        1888-1891 Hermann Adolf Niklas (II Proboszcz)

                                         1873-1879 Moritz Adolf Otterski (II Proboszcz)

1863-1868            Albert Christoph Sapatka - stażysta (Kandidat))

1864-1868           Friedrich Otto Gerss

1856-1864           Christian Ludwig Bolle

1853-1855           Adam Krolczyk

1848-1853           Otto Hermann Czygan - proboszcz pomocniczy

1847-1856           Johann Jakob Karl Paulini

1826-1846           Gottlieb (Matthias ?) Nikolaiski

1819-1826           Daniel Wlotzka

1816-1819           Paul Sonnenberg

1780-1815           Christian Friedrich Krupinski

1746-1780           Mathias Rogowski

1740-1744           Andreas (Adam ?) Koniedtzka

1723-1746           Georg Lehmann

1702-1723           Christopher Albert Willudovius

1679-1702           Christian Böttcher

1658-1679           Andreas Bock

1631-1658           Johannes Meier

1628-1631            Johann Donatus

1574-1628           Christophorus Lichtenstein

    1567                Georg Sommer (Sonnerus)

    1558                Bartholomaus Lupienski (Lupianus)

1550-1555           Nikolaus Glitzner

1538-1543           Stanislaus

do roku 1538      Stephan


Duchowni katoliccy do roku 1525

1516-1525(?) - Albrecht

1485-1515      - Nikolaus z Rzekwuye - pierwszy proboszcz>>>>

1522               - Klemens

1492               - Simon

1484               - Johannes Alberti

1483               - Clemens

1414               - Niklas

1402               - Niklas Stolberser


Superintendenci w latach 1761-1945

          W roku 1818 utworzono na terenie ówczesnego powiatu szczycieńskiego (bez gminy Jedwabno)samodzielną diecezję, a roku 1916 powiat szczycieński podzielono na dwie diecezje:

  • Diecezja Ortelsburg-Nord (Szczytno-Północ)

  • Diecezja Ortelsburg-Süd (Szczytno - Południe).

W powiecie szczycieńskim w roku 1916 było 63 280 ewangelików, w tym:

  • Diecezja Ortelsburg-Nord liczyła 26 900 wiernych,

  • Diecezja Ortelsburg-Süd liczyła 36 380 wiernych.


Superintendenci

1930-1945        Ernst Stern (Diecezja Ortelsburg Süd))                  siedziba Szczytno/Ortelsburg

1929-1939        Richard Schwarz (Diecezja Ortelsburg Süd)          siedziba Pasym/Passenheim

1923-1930         Kurt Korn (Diecezja Ortelsburg Süd)                    siedziba Szczytno/Ortelsburg

1916-1929       Christian Danielewski (Diecezja Ortelsburg Süd)    siedziba Dźwierzuty/Mensguth

1916-1929       Carl Mensing (Diecezja Ortelsburg Süd)                 siedziba Szczytno/Ortelsburg

1912-1915       Gustaw Stange (Diecezja Ortelsburg)                      siedziba Wielbark/Willenberg

1903-1911       Friedrich Gauda (Diecezja Ortelsburg)                   siedziba Wielbark/Willenberg)

1884-1903        Karl Bercio (Diecezja Ortelsburg))                        siedziba Szczytno/Ortelsburg

1855-1869        Fr.L. Riemer (Diecezja Ortelsburg)                       siedziba Jerutki/Klein-Jerutten

1823-1831        Bernhard Brachvogel (Diecezja Ortelsburg)          siedziba Rozogi/ Friedrichshof

1816-1819        Paul Sonnenberg (Diecezja Ortelsburg)                 siedziba Pasym/Passenheim

1780-1815        Christian Fredr.Krupinski (Diecezja Ortelsburg ?)  siedziba Szczytno/Ortelsburg

1761-1770        Matthias Rozowski (Diecezja Ortelsburg ?)            siedziba Szczytno/Ortelsburg

koniec strony